Auteur H. Knapen

Succulenta afdeling Maas & Peel

Bijzondere dingen in de kas.

Als vervolg op mijn stukje over kleuren zonder bloemen wil ik het nu even hebben over andere bijzondere dingen in de kas. Want als je goed kijkt is er veel te zien. Kijk eens naar de monstruoze vormen van sommige planten. En naar de verkleuring in plantenlichamen door chlorofyl gebrek .Of de breed uitgroeiende vormen van cristaten en kamvormen. Ook de dichotome deling van enkele cactusvormen is bijzonder leuk. Om deze gebeurtenissen eens wat nader te bekijken zijn hier de volgende 4 zeer verschillende gebeurtenissen.

Monstruoze  groeivormen                          Dichotome deling                           Kamvorming en cristaten                                      Chlorofyl bladgroen

Monstruoze groei.
Opuntia clavarioides. Van deze plant is het nog maar de vraag of het wel monstruoze groei is. Want van dit zogenaamde negerhandje is in de natuur geen andere vorm bekend. Het grootste gedeelte van de plant bevindt zich onder de grond. Want hij heeft een grote penwortel. In verzamelingen enten ze hem vaak. De monstruositeit verloopt heel gelijkmatig door telkens in tweeën te splitsen. Vanuit  het groeipunt ontstaat een kamvorm of cristaat. De kam kromt zich al groeiend in allerlei bochten. Er zijn meer monstruoze vormen, maar dit is wel de bekendste. Zoals te zien is op de eerste foto gemaakt in mijn eigen verzameling. De Opuntia clavarioides. Deze typische plant van het geslacht Puna komt uit de provincie Mendoza in Argentinië. Ze groeit in een gebied van ongeveer 3000 vierkante kilometer. Hij groeit daar op een hoogte van 2000 tot 3000 meter. Op hooggelegen steppen in een extreem droge omgeving . En op foto twee een voor mij onbekende Mammillaria. Maar niet minder mooi met een monstruoze witte uitstulping aan de zijkant. En op foto drie de bekende Cleistocactus Strausii met zijn aparte groeivorm het lijkt wel of hij er jaarlijks een stukje bovenop zet deze recht opstaande zuil vorm. Met zijn zilver witte harige bedoorning. Alleen is de monstuoze vorm veel minder bedoornd en groeit in de hoge berggebieden van Bolivia en Argentinië boven de 3000 meter. En wat dacht u van de Cereus peruvianus tortulosus met zijn prachtige gedraaide vorm. Deze wijkt toch wel heel veel  af van zijn normale vorm.  Deze  grote rechtopstaande zuilcactus groeit in Zuid Amerika en op de nabij gelegen ABC eilanden van de Nederlandse Antillen. De meeste hebben de opvallend grijsgroene tot wel blauwe kleur en een lengte van soms  wel 10 meter. De bloemen zijn slechts een nacht open. Dan wordt hij dan bestoven door vleermuizen en nachtvlinders en ontstaan zaden, die dan ook rijkelijk aanwezig zijn. Maar de spiraal vorm heeft wel iets aparts.
  Cereus Peruvianus  TortulosusCleistocactus StrausiiOpuntia Clavarioidesonbekende Mammellaria
 
Dichotome deling.
Dichotome deling is ook zo’n bekend verschijnsel bij cactussen. Vooral bij enkele Mammellaria soorten. De term “dichotomie” komt van het Griekse woord “dichitomia” wat tweedeling betekent. De term wordt in uiteenlopende wetenschapsgebieden gebruikt. In de biologie spreekt men van dichotomie of gaffelvormige vertakking als beide takken van gelijke grootte zijn. Bij ongelijke grootte spreekt men van Anisotomie. Bij  dit verhaaltje heb ik ook weer enkele foto's uit mijn eigen verzameling genomen.  Zoals op foto een de Mammillaria hahniana met zijn dubbele kop. Hij gaat nu nog een keer  dubbelen. De groeiplaats is Centraal Mexico. Doorsnee van de plant tot wel 25 cm, bedekt met witte donzige stekels. En een krans van paars-rode bloemetjes. En dan op foto twee de vierkoppige vorm van Mammillaria perbella. Daar heb ik nog een plant meer van. Maar die heeft meer witte haren tussen de bedoorning. Deze is enkele jaren geleden al gedubbeld en door- gegroeid. Maar hij begint nu toch weer die verbreding in de kop te krijgen, als teken dat hij weer opnieuw gaat verdubbelen. Zoals te zien is op foto drie. Deze vorm is ook afkomstig uit Mexico. Mammilaria perbella groeit eerst individueel. En gaat later over in de dichotome deling. Hier is de witte beharing duidelijk zichtbaar. Bloemen zijn diep roze. Vruchten zijn rood en hebben kleine zaden.  En dan op foto vier een heel andere soort, een wat minder voorkomende soort namelijk een Roseocactus fissuratus. Die ook is gedubbeld en dat is volgens mij wel apart. Ik heb het nog nooit gezien bij dit geslacht. Deze soort komt voor in het noorden van Mexico en Texas in kleine aantallen. Ze groeit met een grote penwortel. De plant is grijs-groen van kleur. De groei is zeer langzaam. Hij is ook moeilijk te vinden met zijn schutkleur.  De roze bloemen verraden vaak zijn groeiplaats. De bloeitijd is in de herfst en ze hebben maar heel weinig water nodig.
Mammillaria HahnianaMammillaria Perbella 1  Mammillaria Perbella 2Roseocactus Fisuratus

Cristaatgroei of Kamvorming.
Kam en bandvorming kan zowel in de natuur als in de cultuur ontstaan bij allerlei planten. Er zijn regelmatig afwijkingen. Zoals gevulde bloemen, bontgekleurde knobbels, gedraaide takken, afwijkende bloemen en bandvorming. Met namen en zeer bekend zijn de paardenbloem en de bandwilg. Maar ook de bekende hanenkam conifeer. Een bijzondere conifeer met specifieke hanenkammen. Die zitten meestal aan de uiteinden van de takken. Bij cactussen en vetplanten komen ook regelmatig kam en rotsvormingen voor. Ze worden wel monstruositeiten genoemd. Cactussen, die dit verschijnsel vertonen, hebben in plaats van een groeipunt een groot aantal groeipunten. Ze groeien aan elkaar en liggen als een kam op een lijn. Uit zaad van cristaten ontstaan niet altijd cristaatvormen. En bloemen komen in cristaten ook veel minder voor. De cristaten zijn ook moeilijker te stekken. Ook zijn ze moeilijker op eigen wortel te krijgen. De enige goede methode is enten  Op een krachtige onderstam die geeft meer voeding en maakt de ent sterker. Van cristaten heb ik weer wat foto's gemaakt uit mijn verzameling. Zoals de prachtige Pachycereus marginatus cristata op foto een. Deze cristaat van de normaal als zuilvorm groeiende cactus is wel heel mooi gevormd en groeit in Mexico. Daar worden de zuilen veel gebruikt als erfafscheiding. Ze worden wel 3-5 meter hoog. De bloemen zijn roze tot groenachtig van kleur en 5 cm in doorsnee. De vrucht is van geel tot rood met stekels en bevatten veel zwarte zaden. En dan de welbekende Monvillea spegazinii  Forma cristata op foto nummer twee. Deze mooi gekleurde plant maakt ook regelmatig gewoon recht groeiende vormen. Hij is al mooi door zijn gemarmerde stengels. En dan de opvallende cristaatvorm.  Hij bloeit niet als cristaat. Maar als oorspronkelijke plant des te meer bloemen. Ze zijn rood van kleur en 10 tot 15 cm lang. Ze bloeien alleen in de nacht.  En dan op de derde foto de prachtige kam van de Mammilaria perbella met zijn bruine streep die midden over de kam loopt. Waar maar zelden een bloemetje op verschijnt, maar dat is niet erg want hij is alleen om de vorm al interessant. En als laatste in dit verhaaltje de bekende Echinocactus grusonii v brevispinus met zowel de normale vorm als de cristaatvorm samen aan een plant. Dit is wel de vorm met korte bedoorning. Deze kort bedoornde vorm van grusonii is een plant die pas bloeit als de crèmekleurige wol zich heeft gevormd. Boven op de plant zie je dan de bruine pluisjes in een kring op de plant te voorschijn komen. Deze openen zich en zijn geel van kleur. Ze zijn vrij makkelijk te kweken. Het is belangrijk dat de grond niet te nat word en een goede drainage heeft. Ze willen slechts een korte winterrust en moeten bijna helemaal droog worden gehouden in de wintermaanden.
Monvillea SpegaziniiMammilaria PerbellaPachycereus Marginatus CristataEchinocactus Grusonii
Chlorofyl of Bladgroen

Bladgroen of chlorofyl is de groene bladkleurstof van planten die zich in de chloroplasten bevind en met behulp waarvan zij licht opvangen. De energie daarvan zetten ze om in chemische energie. Die wordt gebruikt voor fotosynthese. De groene kleur van chlorofyl is toe te schrijven aan sterke absorptie, die het vertoont in het rode en blauwe deel van het spectrum. Alleen de groene kleur wordt teruggekaatst. Chlorofyl heeft de eigenschap de energie van licht, meestal zonlicht, bruikbaar te kunnen maken voor fotosynthese.
Ook zijn er chlorofylloze soorten die altijd geént worden op onderstammen die de stoffen van de chlorosynthese aanlevert. In 1945 vond een Japanner door puur toeval de eerste gekleurde mutatie van de Gymnocalycium mihanovichii v.friedrichii. Sindsdien zijn er talloze andere vormen verkregen door middel van verschillende,meestal geheime behandelingen. Er zijn rode, gele, roze, witte, zwarte en gemengd. Ook zijn er de Chamaecereus sylvestrii, Astrophytum asterias en een Neochilenia. Ik heb wat foto's genomen uit mijn verzameling. Te beginnen met op foto een de  Gymnocalycium horstii. Met een volledig gele rib, en twee ribben zijn groen-geel van kleur. En de drie andere ribben zijn volledig groen. De Gymnocalycium horstii groeit op rotsen in pampa graslanden in Oost Paraguay, Zuid  Brazilie en Noord Argentinië. Ze hebben dus een groot verspreidingsgebied. Het is een opvallende grote cactus. Meestal solitair groeiend. En als hij wat ouder is wil hij ook wel eens een kluster vormen. Prachtig bloeiend met roze bloemen. En heel gemakkelijk te kweken. Hij  heeft in de zomer wat meer water nodig. En als hij in de winter droog gehouden wordt kan hij zelfs wat vorst verdragen. Dan heb ik op foto twee een Mammillaria markiana. Met slechts enkele gele tepels. Ik hoop dat dit door blijft gaan want dat ziet leuk uit. Deze soort groeit in de Sonara woestijn in Mexico. Op een hoogte van 400-2000 meter. Op kalkstenen kliffen. Deze Mammilaria is een leuk uitziend plantje. Met witte wol en dunne gele stekels. En een fel geel-groen bloemetje. Het is een makkelijk plantje. Eenvoudige verzorging. In de zomer regelmatig wat water maar niet over de kop gieten. Want dan verliest hij zijn witte wol. Een juiste pot met luchtige grond dan heb je geen problemen. Dan heb ik op foto drie de Mammillaria gummifera. Met een tiental gele tepels met een groen streepje er boven op. Van oorsprong groeiend in Texas New Mexico. Op kalksteenachtige grond. Op een hoogte tot 2000 meter. Een solitair groeiende plant. Het is geen moeilijk plant. Flink wat zon en regelmatig water. Een makkelijk plantje in de verzameling. Met zijn witte beharing tussen de doornen. En als allerlaatste foto van dit verhaal heb ik iets heel anders. De Sintia knizei met zijn oranje-gele kleur. Of dit ook te maken heeft met Chlorofyl of dat het een aparte vorm is, weet ik niet. Zijn groeipunt is wel groen. Maar het is een mooi plantje. Hij vind zijn oorsprong in Bolivia. Groeiend op een hoogte van 3000 tot 4000 meter. Hij is gevonden door Karel Knize. De plant heeft een grote penwortel. En de bloem is geel van kleur. Vermeerderen door zaaien of stekken. De planten die geënt zijn scheuren vaak door te snelle groei. Het plantenlichaam is groen met een paarse gloed. Of deze plant nu een andere soort is of een afwijking ik weet het niet. Maar mooi is het wel.
   Cinthia KnizeiGymnocalisium HorstiiMammillaria GummiferaMammillaria  Markiana

Groet Harrie.

 

Mittwoch, 24. Mai 2017

Web Design Copyright by      php.geerlings@hotmail.com

IMG_3327
IMG_3564

  update 24 Mei 2017